ben ananem gibi bi kadın olucam. evet evet.
tek başına 3 kız çocuğunu büyütüp hiç bişeye boyun eğmeden ve yaşamaktan zevk alarak hayatının her anıyla mutlu olabilen bi insandı o. eşi vefat etmemişti. ananem onunla mutlu olmadığını düşündüğü için ayrılmışlar ve o zamanlarda kızlarıyla bi başına yaşayabileceği her türlü zorluğu göze alarak yapmış bunu. her şeyle de öyle güzel savaşmış ki. üzüldüğü zamanların olduğuna eminim ama ananem üzgün insandan da üzgün olmaktandan da hiç hoşlanmazdı. hatta birine bi derdini anlattığında onun derdini duysan utanırsın bu durumuna üzüldüğün için derdi. ağlayan insanların yanında hayatta durmazdı beni de üzücekler şimdi diye. bi o kadar da insanlara yardım ederdi. tek başına yaşadığı için tüm mahalleli onun çocuğu torunuydu. herkesin ananesiydi.
ananemin dedemden 7 yaş büyük olması ve dedemin şu an ki eşiyle ananemin cenazesine gelip ben hala ananenize aşığım demesiydi galiba beni en çok etkileyen şey de.
herkese ananemi tanısanız çok severdiniz derken o kadar özlüyorum ki onu. tanısaydınız keşke..
onsuz geçirdiğim 2 yılda hep ananem olsa.. diye hareket etmeye çalıştım.
evet ananem gibi olucam ben.inanıyorum